گرفتيم مخارج اين كسور را كه دو و سه و چهار و پنج و شش و هفت و هشت و نه و ده باشد و چون دو با سه تباين داشت ضرب كرديم دو را در سه شش شد پس حاصل كه شش است با چهار توافق در نصف دارد ضرب نموديم شش را در دو كه نصف چهار است حاصل دوازده شد و چون اين حاصل با پنج تباين دارد ضرب كرديم دوازده را در پنج شصت حاصل شد و چون اين حاصل كه شصت باشد با شش تداخل دارد اكتفاى به اكثر كه شصت باشد كرديم و چون شصت با هفت تباين دارد ضرب كرديم شصت را در هفت چهار صد و بيست حاصل شد و چون چهار صد و بيست كه حاصل است با هشت توافق دارد به ربع آن را در ربع هشت كه دو باشد ضرب كرديم حاصل هشتصد و چهل شد و چون اين حاصل با نه توافق در ثلث دارد ضرب نموديم آن را در ثلث نه كه سه باشد حاصل دو هزار و پانصد و بيست شد و چون ده متداخل در اين حاصل است التفاتي به او نيست پس مخرج مشترك